обамбурити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | обамбу́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | обамбу́рмо | |
| 2 особа | обамбу́р | обамбу́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обамбу́ритиму | обамбу́ритимемо, обамбу́ритимем |
| 2 особа | обамбу́ритимеш | обамбу́ритимете |
| 3 особа | обамбу́ритиме | обамбу́ритимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | обамбу́рю | обамбу́римо, обамбу́рим |
| 2 особа | обамбу́риш | обамбу́рите |
| 3 особа | обамбу́рить | обамбу́рять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| обамбу́рячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | обамбу́рив | обамбу́рили |
| жін. р. | обамбу́рила | |
| сер. р. | обамбу́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| обамбу́ривши | ||