напрацюватися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | напрацюва́тися, напрацюва́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | напрацю́ймося, напрацю́ймось | |
| 2 особа | напрацю́йся, напрацю́йсь | напрацю́йтеся, напрацю́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | напрацю́юся, напрацю́юсь | напрацю́ємося, напрацю́ємось, напрацю́ємся |
| 2 особа | напрацю́єшся | напрацю́єтеся, напрацю́єтесь |
| 3 особа | напрацю́ється | напрацю́ються |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | напрацюва́вся, напрацюва́всь | напрацюва́лися, напрацюва́лись |
| жін.р. | напрацюва́лася, напрацюва́лась | |
| сер.р. | напрацюва́лося, напрацюва́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| напрацюва́вшись | ||