напрацювати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | напрацюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | напрацю́ймо | |
| 2 особа | напрацю́й | напрацю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | напрацю́ю | напрацю́ємо, напрацю́єм |
| 2 особа | напрацю́єш | напрацю́єте |
| 3 особа | напрацю́є | напрацю́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | напрацюва́в | напрацюва́ли |
| жін.р. | напрацюва́ла | |
| сер.р. | напрацюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| напрацьо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| напрацьо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| напрацюва́вши | ||