напечерувати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | напечерува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | напечеру́ймо | |
| 2 особа | напечеру́й | напечеру́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | напечеру́ю | напечеру́ємо, напечеру́єм |
| 2 особа | напечеру́єш | напечеру́єте |
| 3 особа | напечеру́є | напечеру́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | напечерува́в | напечерува́ли |
| жін.р. | напечерува́ла | |
| сер.р. | напечерува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| напечерува́вши | ||