напаритися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | напа́ритися, напа́ритись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | напа́рмося, напа́рмось | |
| 2 особа | напа́рся | напа́ртеся, напа́ртесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | напа́рюся, напа́рюсь | напа́римося, напа́римось, напа́римся |
| 2 особа | напа́ришся | напа́ритеся, напа́ритесь |
| 3 особа | напа́риться | напа́ряться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | напа́рився, напа́ривсь | напа́рилися, напа́рились |
| жін.р. | напа́рилася, напа́рилась | |
| сер.р. | напа́рилося, напа́рилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| напа́рившись | ||