напарити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | напа́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | напа́рмо | |
| 2 особа | напа́р | напа́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | напа́рю | напа́римо, напа́рим |
| 2 особа | напа́риш | напа́рите |
| 3 особа | напа́рить | напа́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | напа́рив | напа́рили |
| жін.р. | напа́рила | |
| сер.р. | напа́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| напа́рений | ||
| Безособова форма | ||
| напа́рено | ||
| Дієприслівник | ||
| напа́ривши | ||