намаритися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | нама́ритися, нама́ритись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | нама́рмося, нама́рмось | |
| 2 особа | нама́рся | нама́ртеся, нама́ртесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | нама́рюся, нама́рюсь | нама́римося, нама́римось, нама́римся |
| 2 особа | нама́ришся | нама́ритеся, нама́ритесь |
| 3 особа | нама́риться | нама́ряться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | нама́рився, нама́ривсь | нама́рилися, нама́рились |
| жін.р. | нама́рилася, нама́рилась | |
| сер.р. | нама́рилося, нама́рилось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| нама́рившись | ||