налаштуватися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | налаштува́тися, налаштува́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | налашту́ймося, налашту́ймось | |
| 2 особа | налашту́йся, налашту́йсь | налашту́йтеся, налашту́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | налашту́юся, налашту́юсь | налашту́ємося, налашту́ємось, налашту́ємся |
| 2 особа | налашту́єшся | налашту́єтеся, налашту́єтесь |
| 3 особа | налашту́ється | налашту́ються |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | налаштува́вся, налаштува́всь | налаштува́лися, налаштува́лись |
| жін.р. | налаштува́лася, налаштува́лась | |
| сер.р. | налаштува́лося, налаштува́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| налаштува́вшись | ||