наладнувати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[діал.]
Словник відмінків
| Інфінітив | наладнува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | наладну́ймо | |
| 2 особа | наладну́й | наладну́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наладну́ю | наладну́ємо, наладну́єм |
| 2 особа | наладну́єш | наладну́єте |
| 3 особа | наладну́є | наладну́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | наладнува́в | наладнува́ли |
| жін.р. | наладнува́ла | |
| сер.р. | наладнува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| наладно́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| наладно́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| наладнува́вши | ||