накутувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | наку́тувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | наку́туймо | |
| 2 особа | наку́туй | наку́туйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наку́туватиму | наку́туватимемо, наку́туватимем |
| 2 особа | наку́туватимеш | наку́туватимете |
| 3 особа | наку́туватиме | наку́туватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наку́тую | наку́туємо, наку́туєм |
| 2 особа | наку́туєш | наку́туєте |
| 3 особа | наку́тує | наку́тують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| наку́туючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | наку́тував | наку́тували |
| жін. р. | наку́тувала | |
| сер. р. | наку́тувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| наку́тувавши | ||