наклацати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | накла́цати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | накла́цаймо | |
| 2 особа | накла́цай | накла́цайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | накла́цаю | накла́цаємо, накла́цаєм |
| 2 особа | накла́цаєш | накла́цаєте |
| 3 особа | накла́цає | накла́цають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | накла́цав | накла́цали |
| жін.р. | накла́цала | |
| сер.р. | накла́цало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| накла́цавши | ||