накарлякати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | накарля́кати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | накарля́каймо | |
| 2 особа | накарля́кай | накарля́кайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | накарля́каю | накарля́каємо, накарля́каєм |
| 2 особа | накарля́каєш | накарля́каєте |
| 3 особа | накарля́кає | накарля́кають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | накарля́кав | накарля́кали |
| жін.р. | накарля́кала | |
| сер.р. | накарля́кало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| накарля́кавши | ||