накарбувати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | накарбува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | накарбу́ймо | |
| 2 особа | накарбу́й | накарбу́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | накарбу́ю | накарбу́ємо, накарбу́єм |
| 2 особа | накарбу́єш | накарбу́єте |
| 3 особа | накарбу́є | накарбу́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | накарбува́в | накарбува́ли |
| жін.р. | накарбува́ла | |
| сер.р. | накарбува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| накарбо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| накарбо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| накарбува́вши | ||