накарати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | накара́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | накара́ймо | |
| 2 особа | накара́й | накара́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | накара́ю | накара́ємо, накара́єм |
| 2 особа | накара́єш | накара́єте |
| 3 особа | накара́є | накара́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | накара́в | накара́ли |
| жін.р. | накара́ла | |
| сер.р. | накара́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| нака́раний | ||
| Безособова форма | ||
| нака́рано | ||
| Дієприслівник | ||
| накара́вши | ||