накаламутити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | накаламу́тити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | накаламу́тьмо | |
| 2 особа | накаламу́ть | накаламу́тьте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | накаламу́чу | накаламу́тимо, накаламу́тим |
| 2 особа | накаламу́тиш | накаламу́тите |
| 3 особа | накаламу́тить | накаламу́тять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | накаламу́тив | накаламу́тили |
| жін.р. | накаламу́тила | |
| сер.р. | накаламу́тило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| накаламу́чений | ||
| Безособова форма | ||
| накаламу́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| накаламу́тивши | ||