надносити 1 значень
-1-
дієслово недоконаного виду
(приносити) [розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | надно́сити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | надно́сьмо | |
| 2 особа | надно́сь | надно́сьте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | надно́ситиму | надно́ситимемо, надно́ситимем |
| 2 особа | надно́ситимеш | надно́ситимете |
| 3 особа | надно́ситиме | надно́ситимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | надно́шу | надно́симо, надно́сим |
| 2 особа | надно́сиш | надно́сите |
| 3 особа | надно́сить | надно́сять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| надно́сячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | надно́сив | надно́сили |
| жін. р. | надно́сила | |
| сер. р. | надно́сило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| надно́сивши | ||