нагарцюватися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | нагарцюва́тися, нагарцюва́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | нагарцю́ймося, нагарцю́ймось | |
| 2 особа | нагарцю́йся, нагарцю́йсь | нагарцю́йтеся, нагарцю́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | нагарцю́юся, нагарцю́юсь | нагарцю́ємося, нагарцю́ємось, нагарцю́ємся |
| 2 особа | нагарцю́єшся | нагарцю́єтеся, нагарцю́єтесь |
| 3 особа | нагарцю́ється | нагарцю́ються |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | нагарцюва́вся, нагарцюва́всь | нагарцюва́лися, нагарцюва́лись |
| жін.р. | нагарцюва́лася, нагарцюва́лась | |
| сер.р. | нагарцюва́лося, нагарцюва́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| нагарцюва́вшись | ||