нагартувати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | нагартува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | нагарту́ймо | |
| 2 особа | нагарту́й | нагарту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | нагарту́ю | нагарту́ємо, нагарту́єм |
| 2 особа | нагарту́єш | нагарту́єте |
| 3 особа | нагарту́є | нагарту́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | нагартува́в | нагартува́ли |
| жін.р. | нагартува́ла | |
| сер.р. | нагартува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| нагарто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| нагарто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| нагартува́вши | ||