набурлакуватися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | набурлакува́тися, набурлакува́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | набурлаку́ймося, набурлаку́ймось | |
| 2 особа | набурлаку́йся, набурлаку́йсь | набурлаку́йтеся, набурлаку́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | набурлаку́юся, набурлаку́юсь | набурлаку́ємося, набурлаку́ємось, набурлаку́ємся |
| 2 особа | набурлаку́єшся | набурлаку́єтеся, набурлаку́єтесь |
| 3 особа | набурлаку́ється | набурлаку́ються |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | набурлакува́вся, набурлакува́всь | набурлакува́лися, набурлакува́лись |
| жін.р. | набурлакува́лася, набурлакува́лась | |
| сер.р. | набурлакува́лося, набурлакува́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| набурлакува́вшись | ||