набуравлювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | набура́влювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | набура́влюймо | |
| 2 особа | набура́влюй | набура́влюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | набура́влюватиму | набура́влюватимемо, набура́влюватимем |
| 2 особа | набура́влюватимеш | набура́влюватимете |
| 3 особа | набура́влюватиме | набура́влюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | набура́влюю | набура́влюємо, набура́влюєм |
| 2 особа | набура́влюєш | набура́влюєте |
| 3 особа | набура́влює | набура́влюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| набура́влюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | набура́влював | набура́влювали |
| жін. р. | набура́влювала | |
| сер. р. | набура́влювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| набура́влюваний | ||
| Безособова форма | ||
| набура́влювано | ||
| Дієприслівник | ||
| набура́влювавши | ||