набродитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | наброди́тися, наброди́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | наброді́мося, наброді́мось, наброді́мся | |
| 2 особа | наброди́ся, наброди́сь | наброді́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наброджу́ся, наброджу́сь | набро́димося, набро́димось, набро́димся |
| 2 особа | набро́дишся | набро́дитеся, набро́дитесь |
| 3 особа | набро́диться | набро́дяться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | наброди́вся, наброди́всь | наброди́лися, наброди́лись |
| жін.р. | наброди́лася, наброди́лась | |
| сер.р. | наброди́лося, наброди́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| наброди́вшись | ||