набаламучувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | набаламу́чувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | набаламу́чуймо | |
| 2 особа | набаламу́чуй | набаламу́чуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | набаламу́чуватиму | набаламу́чуватимемо, набаламу́чуватимем |
| 2 особа | набаламу́чуватимеш | набаламу́чуватимете |
| 3 особа | набаламу́чуватиме | набаламу́чуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | набаламу́чую | набаламу́чуємо, набаламу́чуєм |
| 2 особа | набаламу́чуєш | набаламу́чуєте |
| 3 особа | набаламу́чує | набаламу́чують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| набаламу́чуючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | набаламу́чував | набаламу́чували |
| жін. р. | набаламу́чувала | |
| сер. р. | набаламу́чувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| набаламу́чуваний | ||
| Безособова форма | ||
| набаламу́чувано | ||
| Дієприслівник | ||
| набаламу́чувавши | ||