лудити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | луди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | луді́мо, луді́м | |
| 2 особа | луди́ | луді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | луди́тиму | луди́тимемо, луди́тимем |
| 2 особа | луди́тимеш | луди́тимете |
| 3 особа | луди́тиме | луди́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | луджу́ | лу́димо, лу́дим |
| 2 особа | лу́диш | лу́дите |
| 3 особа | лу́дить | лу́дять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| лу́дячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | луди́в | луди́ли |
| жін. р. | луди́ла | |
| сер. р. | луди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| лу́джений | ||
| Безособова форма | ||
| лу́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| луди́вши | ||