лугарювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | лугарюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | лугарю́ймо | |
| 2 особа | лугарю́й | лугарю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | лугарюва́тиму | лугарюва́тимемо, лугарюва́тимем |
| 2 особа | лугарюва́тимеш | лугарюва́тимете |
| 3 особа | лугарюва́тиме | лугарюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | лугарю́ю | лугарю́ємо, лугарю́єм |
| 2 особа | лугарю́єш | лугарю́єте |
| 3 особа | лугарю́є | лугарю́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| лугарю́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | лугарюва́в | лугарюва́ли |
| жін. р. | лугарюва́ла | |
| сер. р. | лугарюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| лугарюва́вши | ||