локаутувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | локаутува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | локауту́ймо | |
| 2 особа | локауту́й | локауту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | локаутува́тиму | локаутува́тимемо, локаутува́тимем |
| 2 особа | локаутува́тимеш | локаутува́тимете |
| 3 особа | локаутува́тиме | локаутува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | локауту́ю | локауту́ємо, локауту́єм |
| 2 особа | локауту́єш | локауту́єте |
| 3 особа | локауту́є | локауту́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| локауту́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | локаутува́в | локаутува́ли |
| жін. р. | локаутува́ла | |
| сер. р. | локаутува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| локауто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| локауто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| локаутува́вши | ||