латинити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | лати́нити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | лати́ньмо | |
| 2 особа | лати́нь | лати́ньте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | лати́нитиму | лати́нитимемо, лати́нитимем |
| 2 особа | лати́нитимеш | лати́нитимете |
| 3 особа | лати́нитиме | лати́нитимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | лати́ню | лати́нимо, лати́ним |
| 2 особа | лати́ниш | лати́ните |
| 3 особа | лати́нить | лати́нять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| лати́нячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | лати́нив | лати́нили |
| жін. р. | лати́нила | |
| сер. р. | лати́нило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| лати́нивши | ||