ланцювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
(бути ланцем) [розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | ланцюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ланцю́ймо | |
| 2 особа | ланцю́й | ланцю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ланцюва́тиму | ланцюва́тимемо, ланцюва́тимем |
| 2 особа | ланцюва́тимеш | ланцюва́тимете |
| 3 особа | ланцюва́тиме | ланцюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ланцю́ю | ланцю́ємо, ланцю́єм |
| 2 особа | ланцю́єш | ланцю́єте |
| 3 особа | ланцю́є | ланцю́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| ланцю́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | ланцюва́в | ланцюва́ли |
| жін. р. | ланцюва́ла | |
| сер. р. | ланцюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ланцюва́вши | ||