керманити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
(керувати) [розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | керма́нити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | керма́ньмо | |
| 2 особа | керма́нь | керма́ньте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | керма́нитиму | керма́нитимемо, керма́нитимем |
| 2 особа | керма́нитимеш | керма́нитимете |
| 3 особа | керма́нитиме | керма́нитимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | керма́ню | керма́нимо, керма́ним |
| 2 особа | керма́ниш | керма́ните |
| 3 особа | керма́нить | керма́нять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| керма́нячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | керма́нив | керма́нили |
| жін. р. | керма́нила | |
| сер. р. | керма́нило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| керма́нивши | ||