католичити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | католи́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | католи́чмо | |
| 2 особа | католи́ч | католи́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | католи́читиму | католи́читимемо, католи́читимем |
| 2 особа | католи́читимеш | католи́читимете |
| 3 особа | католи́читиме | католи́читимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | католи́чу | католи́чимо, католи́чим |
| 2 особа | католи́чиш | католи́чите |
| 3 особа | католи́чить | католи́чать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| католи́чачи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | католи́чив | католи́чили |
| жін. р. | католи́чила | |
| сер. р. | католи́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| католи́чивши | ||