картелювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | картелюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | картелю́ймо | |
| 2 особа | картелю́й | картелю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | картелюва́тиму | картелюва́тимемо, картелюва́тимем |
| 2 особа | картелюва́тимеш | картелюва́тимете |
| 3 особа | картелюва́тиме | картелюва́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | картелю́ю | картелю́ємо, картелю́єм |
| 2 особа | картелю́єш | картелю́єте |
| 3 особа | картелю́є | картелю́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| картелю́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | картелюва́в | картелюва́ли |
| жін. р. | картелюва́ла | |
| сер. р. | картелюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| картельо́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| картельо́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| картелюва́вши | ||