каракурт 2 значення
-1-
іменник чоловічого роду
(річка в Україні)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Караку́рт | |
| родовий | Караку́рту | |
| давальний | Караку́рту, Караку́ртові | |
| знахідний | Караку́рт | |
| орудний | Караку́ртом | |
| місцевий | на/у Караку́рті, по Караку́рту | |
| кличний | Караку́рте* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | караку́рт | караку́рти |
| родовий | караку́рта | караку́ртів |
| давальний | караку́ртові, караку́рту | караку́ртам |
| знахідний | караку́рта | караку́рти, караку́ртів |
| орудний | караку́ртом | караку́ртами |
| місцевий | на/у караку́ртові, караку́рті | на/у караку́ртах |
| кличний | караку́рте | караку́рти |
-2-
іменник чоловічого роду, істота
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Караку́рт | |
| родовий | Караку́рту | |
| давальний | Караку́рту, Караку́ртові | |
| знахідний | Караку́рт | |
| орудний | Караку́ртом | |
| місцевий | на/у Караку́рті, по Караку́рту | |
| кличний | Караку́рте* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | караку́рт | караку́рти |
| родовий | караку́рта | караку́ртів |
| давальний | караку́ртові, караку́рту | караку́ртам |
| знахідний | караку́рта | караку́рти, караку́ртів |
| орудний | караку́ртом | караку́ртами |
| місцевий | на/у караку́ртові, караку́рті | на/у караку́ртах |
| кличний | караку́рте | караку́рти |