каракал 2 значення
-1-
іменник чоловічого роду
(місто в Румунії)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Карака́л | |
| родовий | Карака́ла | |
| давальний | Карака́лу, Карака́лові | |
| знахідний | Карака́л | |
| орудний | Карака́лом | |
| місцевий | на/у Карака́лі, по Карака́лу | |
| кличний | Карака́ле* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | карака́л | карака́ли |
| родовий | карака́ла | карака́лів |
| давальний | карака́лові, карака́лу | карака́лам |
| знахідний | карака́ла | карака́ли, карака́лів |
| орудний | карака́лом | карака́лами |
| місцевий | на/у карака́лові, карака́лі | на/у карака́лах |
| кличний | карака́ле | карака́ли |
-2-
іменник чоловічого роду, істота
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Карака́л | |
| родовий | Карака́ла | |
| давальний | Карака́лу, Карака́лові | |
| знахідний | Карака́л | |
| орудний | Карака́лом | |
| місцевий | на/у Карака́лі, по Карака́лу | |
| кличний | Карака́ле* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | карака́л | карака́ли |
| родовий | карака́ла | карака́лів |
| давальний | карака́лові, карака́лу | карака́лам |
| знахідний | карака́ла | карака́ли, карака́лів |
| орудний | карака́лом | карака́лами |
| місцевий | на/у карака́лові, карака́лі | на/у карака́лах |
| кличний | карака́ле | карака́ли |