карагач 2 значення
-1-
іменник чоловічого роду
(гірський хребет у Криму)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Карага́ч | |
| родовий | Карага́ча | |
| давальний | Карага́чу, Карага́чеві | |
| знахідний | Карага́ч | |
| орудний | Карага́чем | |
| місцевий | на/у Карага́чі, Карага́чу | |
| кличний | Карага́чу* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | карага́ч | карагачі́ |
| родовий | карагача́ | карагачі́в |
| давальний | карагачу́, карагаче́ві | карагача́м |
| знахідний | карага́ч | карагачі́ |
| орудний | карагаче́м | карагача́ми |
| місцевий | на/у карагачі́, карагачу́ | на/у карагача́х |
| кличний | карага́чу* | карагачі́* |
-2-
іменник чоловічого роду
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Карага́ч | |
| родовий | Карага́ча | |
| давальний | Карага́чу, Карага́чеві | |
| знахідний | Карага́ч | |
| орудний | Карага́чем | |
| місцевий | на/у Карага́чі, Карага́чу | |
| кличний | Карага́чу* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | карага́ч | карагачі́ |
| родовий | карагача́ | карагачі́в |
| давальний | карагачу́, карагаче́ві | карагача́м |
| знахідний | карага́ч | карагачі́ |
| орудний | карагаче́м | карагача́ми |
| місцевий | на/у карагачі́, карагачу́ | на/у карагача́х |
| кличний | карага́чу* | карагачі́* |