канканувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | канканува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | канкану́ймо | |
| 2 особа | канкану́й | канкану́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | канканува́тиму | канканува́тимемо, канканува́тимем |
| 2 особа | канканува́тимеш | канканува́тимете |
| 3 особа | канканува́тиме | канканува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | канкану́ю | канкану́ємо, канкану́єм |
| 2 особа | канкану́єш | канкану́єте |
| 3 особа | канкану́є | канкану́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| канкану́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | канканува́в | канканува́ли |
| жін. р. | канканува́ла | |
| сер. р. | канканува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| канканува́вши | ||