каламбурити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | каламбу́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | каламбу́рмо | |
| 2 особа | каламбу́р | каламбу́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | каламбу́ритиму | каламбу́ритимемо, каламбу́ритимем |
| 2 особа | каламбу́ритимеш | каламбу́ритимете |
| 3 особа | каламбу́ритиме | каламбу́ритимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | каламбу́рю | каламбу́римо, каламбу́рим |
| 2 особа | каламбу́риш | каламбу́рите |
| 3 особа | каламбу́рить | каламбу́рять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| каламбу́рячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | каламбу́рив | каламбу́рили |
| жін. р. | каламбу́рила | |
| сер. р. | каламбу́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| каламбу́ривши | ||