каламар 2 значень
-1-
іменник чоловічого роду
(чорнильниця) [арх.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | калама́р | каламарі́ |
| родовий | каламаря́ | каламарі́в |
| давальний | каламарю́, каламаре́ві | каламаря́м |
| знахідний | калама́р | каламарі́ |
| орудний | каламаре́м | каламаря́ми |
| місцевий | на/у каламарі́, каламарю́ | на/у каламаря́х |
| кличний | калама́рю* | каламарі́* |
Словник синонімів
-2-
іменник чоловічого роду, істота
(дрібний канцелярист; писака) [арх., зневажл.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | калама́р | каламарі́ |
| родовий | каламаря́ | каламарі́в |
| давальний | каламарю́, каламаре́ві | каламаря́м |
| знахідний | калама́р | каламарі́ |
| орудний | каламаре́м | каламаря́ми |
| місцевий | на/у каламарі́, каламарю́ | на/у каламаря́х |
| кличний | калама́рю* | каламарі́* |
Словник синонімів
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | калама́р | каламарі́ |
| родовий | каламаря́ | каламарі́в |
| давальний | каламаре́ві, каламарю́ | каламаря́м |
| знахідний | каламаря́ | каламарі́в |
| орудний | каламаре́м | каламаря́ми |
| місцевий | на/у каламаре́ві, каламарю́, каламарі́ | на/у каламаря́х |
| кличний | калама́рю | каламарі́ |