замережити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | замере́жити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | замере́жмо | |
| 2 особа | замере́ж | замере́жте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | замере́жу | замере́жимо, замере́жим |
| 2 особа | замере́жиш | замере́жите |
| 3 особа | замере́жить | замере́жать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | замере́жив | замере́жили |
| жін.р. | замере́жила | |
| сер.р. | замере́жило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| замере́жений | ||
| Безособова форма | ||
| замере́жено | ||
| Дієприслівник | ||
| замере́живши | ||