закурникати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | закурни́кати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | закурни́каймо | |
| 2 особа | закурни́кай | закурни́кайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закурни́каю | закурни́каємо, закурни́каєм |
| 2 особа | закурни́каєш | закурни́каєте |
| 3 особа | закурни́кає | закурни́кають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | закурни́кав | закурни́кали |
| жін.р. | закурни́кала | |
| сер.р. | закурни́кало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| закурни́кавши | ||