закотити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | закоти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | закоті́мо, закоті́м | |
| 2 особа | закоти́ | закоті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закочу́ | зако́тимо, зако́тим |
| 2 особа | зако́тиш | зако́тите |
| 3 особа | зако́тить | зако́тять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | закоти́в | закоти́ли |
| жін.р. | закоти́ла | |
| сер.р. | закоти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| зако́чений | ||
| Безособова форма | ||
| зако́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| закоти́вши | ||