законтрактувати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | законтрактува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | законтракту́ймо | |
| 2 особа | законтракту́й | законтракту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | законтракту́ю | законтракту́ємо, законтракту́єм |
| 2 особа | законтракту́єш | законтракту́єте |
| 3 особа | законтракту́є | законтракту́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | законтрактува́в | законтрактува́ли |
| жін.р. | законтрактува́ла | |
| сер.р. | законтрактува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| законтракто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| законтракто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| законтрактува́вши | ||