закозиритися 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | закозири́тися, закозири́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | закозирі́мося, закозирі́мось, закозирі́мся | |
| 2 особа | закозири́ся, закозири́сь | закозирі́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закозири́тимуся, закозири́тимусь | закозири́тимемося, закозири́тимемось, закозири́тимемся |
| 2 особа | закозири́тимешся | закозири́тиметеся, закозири́тиметесь |
| 3 особа | закозири́тиметься | закозири́тимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закозирю́ся, закозирю́сь | закозиримо́ся, закозиримо́сь, закозири́мся |
| 2 особа | закозири́шся | закозирите́ся, закозирите́сь |
| 3 особа | закозири́ться | закозиря́ться |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| закозирячи́сь | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | закозири́вся, закозири́всь | закозири́лися, закозири́лись |
| жін. р. | закозири́лася, закозири́лась | |
| сер. р. | закозири́лося, закозири́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| закозири́вшись | ||