заклекотіти 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | заклекоті́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заклекоті́мо, заклекоті́м | |
| 2 особа | заклекоти́ | заклекоті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заклекочу́ | заклекотимо́, заклекоти́м |
| 2 особа | заклекоти́ш | заклекотите́ |
| 3 особа | заклекоти́ть | заклекотя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заклекоті́в | заклекоті́ли |
| жін.р. | заклекоті́ла | |
| сер.р. | заклекоті́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| заклекоті́вши | ||