закаламучувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | закаламу́чувати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | закаламу́чуймо | |
| 2 особа | закаламу́чуй | закаламу́чуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закаламу́чуватиму | закаламу́чуватимемо, закаламу́чуватимем |
| 2 особа | закаламу́чуватимеш | закаламу́чуватимете |
| 3 особа | закаламу́чуватиме | закаламу́чуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закаламу́чую | закаламу́чуємо, закаламу́чуєм |
| 2 особа | закаламу́чуєш | закаламу́чуєте |
| 3 особа | закаламу́чує | закаламу́чують |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| закаламу́чуючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | закаламу́чував | закаламу́чували |
| жін. р. | закаламу́чувала | |
| сер. р. | закаламу́чувало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| закаламу́чуваний | ||
| Безособова форма | ||
| закаламу́чувано | ||
| Дієприслівник | ||
| закаламу́чувавши | ||