закадрити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[розм.]
Словник відмінків
| Інфінітив | закадри́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | закадрі́мо, закадрі́м | |
| 2 особа | закадри́ | закадрі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | закадрю́ | закадримо́, закадри́м |
| 2 особа | закадри́ш | закадрите́ |
| 3 особа | закадри́ть | закадря́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | закадри́в | закадри́ли |
| жін.р. | закадри́ла | |
| сер.р. | закадри́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| зака́дрений | ||
| Безособова форма | ||
| зака́дрено | ||
| Дієприслівник | ||
| закадри́вши | ||