загуторити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
[діал.]
Словник відмінків
| Інфінітив | загу́торити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загу́тормо | |
| 2 особа | загу́тор | загу́торте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загу́торю | загу́торимо, загу́торим |
| 2 особа | загу́ториш | загу́торите |
| 3 особа | загу́торить | загу́торять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | загу́торив | загу́торили |
| жін.р. | загу́торила | |
| сер.р. | загу́торило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| загу́торивши | ||