загустити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | загусти́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загусті́мо, загусті́м | |
| 2 особа | загусти́ | загусті́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загущу́ | загустимо́, загусти́м |
| 2 особа | загусти́ш | загустите́ |
| 3 особа | загусти́ть | загустя́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | загусти́в | загусти́ли |
| жін.р. | загусти́ла | |
| сер.р. | загусти́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| загу́щений | ||
| Безособова форма | ||
| загу́щено | ||
| Дієприслівник | ||
| загусти́вши | ||