загублювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[рідко]
Словник відмінків
| Інфінітив | загу́блювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загу́блюймо | |
| 2 особа | загу́блюй | загу́блюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загу́блюватиму | загу́блюватимемо, загу́блюватимем |
| 2 особа | загу́блюватимеш | загу́блюватимете |
| 3 особа | загу́блюватиме | загу́блюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загу́блюю | загу́блюємо, загу́блюєм |
| 2 особа | загу́блюєш | загу́блюєте |
| 3 особа | загу́блює | загу́блюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| загу́блюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | загу́блював | загу́блювали |
| жін. р. | загу́блювала | |
| сер. р. | загу́блювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| загу́блювавши | ||