загородити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | загороди́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загороді́мо, загороді́м | |
| 2 особа | загороди́ | загороді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загороджу́ | загоро́димо, загоро́дим |
| 2 особа | загоро́диш | загоро́дите |
| 3 особа | загоро́дить | загоро́дять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | загороди́в | загороди́ли |
| жін.р. | загороди́ла | |
| сер.р. | загороди́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| загоро́джений | ||
| Безособова форма | ||
| загоро́джено | ||
| Дієприслівник | ||
| загороди́вши | ||