заголосити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | заголоси́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заголосі́мо, заголосі́м | |
| 2 особа | заголоси́ | заголосі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заголошу́ | заголо́симо, заголо́сим |
| 2 особа | заголо́сиш | заголо́сите |
| 3 особа | заголо́сить | заголо́сять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заголоси́в | заголоси́ли |
| жін.р. | заголоси́ла | |
| сер.р. | заголоси́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| заголоси́вши | ||