заголомшити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
(приголомшити) [діал.]
Словник відмінків
| Інфінітив | заголо́мшити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заголо́мшмо, заголо́мшімо | |
| 2 особа | заголо́мш, заголо́мши | заголо́мште, заголо́мшіть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заголо́мшу | заголо́мшимо, заголо́мшим |
| 2 особа | заголо́мшиш | заголо́мшите |
| 3 особа | заголо́мшить | заголо́мшать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заголо́мшив | заголо́мшили |
| жін.р. | заголо́мшила | |
| сер.р. | заголо́мшило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| заголо́мшений | ||
| Безособова форма | ||
| заголо́мшено | ||
| Дієприслівник | ||
| заголо́мшивши | ||